Blog – Omzet(on)begrip

Het weer is buiten koud en guur te noemen. De goedheiligman is in het land onder steeds striktere voorwaarden nu zelfs hij met Corona rekening moet houden. Digitale intocht, geen huis van Sinterklaas maar toch nog steeds een kinderfeestje. Best karig zijn de feestdagen dit jaar.

Karig is ook het eerste woord wat in mij opkomt nu het stof van de crisis begint neer te dalen en de eerste aanvragen bij ons binnendruppelen voor verklaringen bij de NOW 1.0 verantwoording. Een lange zomer waarin politici en accountants over elkaar heen vielen over de voorwaarden omtrent de rechtmatigheid van deze subsidie. Natuurlijk, de subsidie is in een recordtempo in elkaar gezet om de economie met horten en stoten aan de gang te houden en dat brengt achteraf reparatieslagen en schoonheidsfoutjes met zich mee. Daarvoor bestaat natuurlijk landelijk breed veel begrip en is er terecht hulde voor de overheid dat de regelingen bestaan. Daar kan menig ander land nog een puntje aan zuigen.

Toch stuiten een aantal zaken mij nu toch wel tegen de borst nu de verantwoordingen ingediend moeten worden. Allereerst de berekening van de TVL. Los van het feit dat dit een enorm ingewikkelde formule is geworden met dito referentieperiodes stuiten we hier direct weer op de verplichte SBI-code bij de Kamer van Koophandel. Bij de eerste steunmaatregel (de bekende 4.000, achteraf natuurlijk een onzinnige actie geweest, maar dat is achteraf….) kwam direct aan het licht dat grote groepen ondernemers helemaal nooit goed naar deze inschrijvingen hebben gekeken. Helaas pindakaas voor diegenen die feitelijk in aanmerking komen maar formeel niet aanmerking mochten komen. Dus bij de TVL zou je verwachten dat dit minder star wordt gehanteerd….niets is minder waar helaas. Substance over form geldt hier helaas niet. Onbegonnen werk om te handhaven is het argument maar is dat nu echt zo moeilijk als er tóch een accountantsverkaring of derdenverklaring aan te pas moet komen straks?

De NOW is verder weer helemaal verschoond van welke SBI-code dan ook. Het hebben van personeel (nee nee, niet de DGA) is al voldoende. Is dat dan niet meten met twee maten?
Sterker nog, er kwamen nog meer verwarrende begrippen bij: het concernbegrip zodat winstgevende ondernemingen binnen een groep moeten opdraaien voor verlieslatende ondernemingen. Ook dit is inmiddels weer teruggedraaid gelukkig want dan hadden onze ondernemers nooit aparte B.V.’s hoeven oprichten.

Maar de allerergste welke ik niet kan verkroppen is het omzetbegrip. Netto-omzet is de maatstaf voor de referentie. Als één van de oudste handelseconomieën ter wereld had ik toch meer inzicht verwacht. Ik hoef niemand uit te leggen dat de detailhandel (woonaccessoires en bouwmarkten daargelaten) te maken heeft met een daling van klandizie. En wat doen winkeliers om in rustige tijden tóch klanten te trekken, jawel: SALE / SOLDES / OP=OP. Dit om van de inmiddels incourante voorraden af te komen en genoeg geld binnen te halen om, ondanks alle steun, toch aan de verplichtingen te voldoen. Maar middelbare school economie heeft ons al geleerd dat afprijzen en dumpen leidt tot een hoge afzet maar lage of zelfs negatieve marge. Het omzetgetal kan door al dit dumpen op gelijke tred blijven met vorig jaar waarmee geen recht op subsidies bestaat. Dat is de regel want handhaven op alle uitzonderingen is onmogelijk stelt men. Ik vraag me af of dat wel echt zo is. Controleren doen we om misbruik te voorkomen dus dat moet aan het licht komen en bestraft worden. Controleren doen we niet door op voorhand alvast het kader veels te klein te maken.

Hoe nu verder voor de kleine detaillist? Terugbetalen dus. Maar hoe doe je dat met een negatieve marge…..?

Advies nodig in deze barre tijden? erik@wespfinance.nl